حق الناس چیزی است که همه ما در مورد آن می دانیم و توضیح در این زمینه در حد یادآوری است و به اعتقاد ما مسلمانان اگر کسی حق الناس به گردنش باشد و به مقام شهادت هم نائل گردد باز به واسطه اینکه حقی از دیگری به گردنش هست گیر دارد. اما در خصوص حق الناس شاید عده ای بر این باور باشند که فقط دست درازی مستقیم به مال دیگری حق الناس است و موارد دیگر آنرا در نظر نداشته باشند. اما حق الناس به همین مورد ختم نمی شود.
با توجه به ابتلائات روز فرض کنید عده ای به واسطه شایعه یا واقعیت اطلاع می یابند که بناست قیمت یک کالایی افزایش یابد. لذا به مقدار زیادی از حد مصرف معمول آن کالا را خریداری و در منزل ذخیره می نمایند. عده ای هم یا متوجه نمی شوند یا اینکه پول آنرا ندارند که آن کالا را بخرند. با توجه به اینکه عرضه و تقاضا عنصر تعیین کننده در قیمتهای بازار است قیمت آن کالا اگر هم بنا نبوده که افزایش داشته باشد به واسطه تقاضای زیاد قیمت کاذبی پیدا می کند و خانواده هایی که به آن کالا نیاز ضروری پیدا می کنند مجبورند آن کالا را به قیمت بیشتری تهیه کنند. در واقع اینجا حقوقی از عده ای دیگر به واسطه این بازار سیاه تضییع می شود و بدیهی است که باعث و بانی و افراد دخیل در این قضیه مدیون آنهایی می شوند که پول بیش از حد برای خرید آن کالا می دهند.
حق الناس دیگری هم در پی آن است که فکر و ذکر دولتمردان را نیز برای سامان دادن بازار به خود مشغول می کند لذا از کارهای دیگرشان بازمی مانند. که باز نوعی تضییع حقوق جامعه است!! و بالاتر از اینُ حق الناس دیگری هم وجود دارد و آن این است که اگر این بازار سیاه تضعیف نظام اسلامی را هم در پی داشته باشدُ آنوقت مدیون همه صالحان و شهیدانی می شویم که در طول تاریخ تلاش کردند و شربت شهادت نوشیدند تا چنین نظامی بر پا شود!!؟ پس آیا بهتر نیست برای عزت و سربلندی دنیا و آخرتُ مقداری از عزت شکم خود بکاهیم و نخواسته باشیم رفاه خود را با مرارت و سختی دیگران حاصل نماییم؟!! با این حساب آیا هر کسی می تواند بگوید مال خودم هست هر کارش می خواهم می کنم؟!! آیا نباید صلاح جامعه و تضییع نشدن حقوق دیگران را نیز لحاظ نمائیم؟
این مطلب در اصل چهلم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز آمده که: « هیچکس نمیتواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد » متاسفانه این مسئله اساسی اسلامی از سوی عده ای از مردم و تجار رعایت نی شود و حتی کسانی که تاجر نیستند در چنین موقعیتهایی تاجر شده و سرمایه خود را وارد بازار سیاه می کنند که ظلمی مضاعف به جامعه می باشد. و اما خبری در یکی از وبلاگهای مشهور یزدی آمده که یکی از مسئولین یزدی تعداد زیادی بسته چای از فروشگاه خرید کرده است که اگر راست باشد وای به حال آن مسئول و انتخاب کنندگان وی که چنین تحفه ای را بر امورات خود مقدر کرده اند.

